Ritorno Nord

Het voelt of ik verkeerd fiets. Na een maand zuidwaarts ga ik nu de andere kant op. De terugweg, naar het noorden dus, even wennen dat de zon anders staat. Ook volg ik nu Reitsma’s route “de verkeerde kant” op. De route is geoptimaliseerd richting Rome, dat betekent steeds een doorsteek met zo weinig mogelijk hoogtemeters. Dus wat de goede kant op een afdaling is, wordt voor mij een stijging. Dat merk ik gelijk de eerste dag. Gelukkig is het bewolkt en kan ik met een aangename temperatuur fietsen. De 800 hoogtemeters van vandaag gaan mij soepel af.

Voor de boekhouders: ik haal vandaag de etappe in, die ik richting Rome per trein heb gedaan.

Na het verlaten van mijn hotel, ben ik al snel op het fijne fietspad langs de Tiber. Buiten Rome is dat nog steeds een miezerig groen stroompje, zonder scheepvaart. Ik zie alleen wat boten met roeiers. Het is sowieso druk met sporters. Zaterdagmorgen, dus de joggers en wielrenners gaan massaal er op uit. Ik zie veel “witte fietsen” die hier rood/groen zijn. Ook hier heeft bermbegrazing door schapen zijn intrede gedaan. Uw Vroege Vogel ziet hoe de wollige beesten van jeukende insecten worden bevrijd door meeliftende witte reigers; een onvervalste win-win !

Na 12 km is het gedaan met de pret en is het rond Prima Porta hectisch en lastig navigeren. Gelukkig herken ik de route nog van vorig jaar en beland ik al snel buiten de periferie, maar wel gelijk de eerste klim. Het landschap verandert rap en het wordt ook opvallend snel leger en dunbevolkter, zo vlak bij de hoofdstad.

Blijkbaar is de aarde hier dor en lastig te bewerken, want de boeren gebruiken hier bulldozers voor. Ook nadert de herfst. Ik zie herfstkleuren, de eerste bladeren en mensen die hout verzamelen voor de barre winter in aantocht ..

Koffiestop bij Magliano. Ik wil een grote koffie, dus bestel een lungo. De waardin zegt dat ik dan een americano moet hebben. Het zal wel. Totdat ik zie dat ze er een plens water bij wil gieten, wat ik nog net kan voorkomen. Ik wil maar zeggen dat het leven van een pelgrim ook niet rimpelloos verloopt😀. Het valt ook niet mee met 50 shades of coffee…

Ik eindig in Civita Castellano waar je binnenkomt via een brug over een indrukwekkend diepe kloof met Christusbeeld. Vandaag heb ik een compleet appartement, waar ik wordt begroet met een mooie spreuk op de muur.

Er is een keuken, dus ik kan zelf koken. Hoef ik een keer niet met knagende maag te wachten tot het half acht, Italiaanse etenstijd, is; kan ik eindelijk weer een keer om 6 uur de piepers op tafel hebben….