DAG 20 Neumarkt - Caldonazzo

 18 September 2021 - (KM 74/1.202)

Soms ontmoet je mensen waarmee het direct klikt…Zoals met Luc & Anita, die ik al eerder tegenkwam. Door omstandigheden liepen, of beter gezegd, fietsten we elkaar steeds mis. Maar vandaag dan wel gelukt en gezellig een uurtje bijgepraat in een Bicigrill langs het perfecte fietspad tussen Merano en Trento. Meteen ook een afscheid, want mijn nieuwe fietsvrienden gaan naar Verona en daarna retour kikkerland, terwijl uw razende reporter richting het Giethoorn van het Zuiden gaat !

‘s Morgens met pijn in het hart en een kilo gratis appels in de tas, het beste hotel tot dusver achter mij gelaten en via een prachtige route (mij door de gastvrouw aangeraden) afgedaald over een fijn gravelpad door een natuurgebied. Na met gevaar voor eigen leven een kudde scherp gehoornde geiten getrotseerd te hebben, veilig beneden geraakt en het fietspad langs de Etsch weer opgepakt.

Na eerdergenoemde koffiestop ging De (weer) Eenzame Fietser verder en zeker bij het plaatsje MezzoCorona werd de gang er flink ingezet, want ik had reeds in het routeboek gezien, dat ook vandaag het venijn in de staart zat.

Onderweg nijvere arbeid van appels- en druivenplukkers - flarden Pools zweven door de lucht, ook hier tellen de arbeidskosten

Bij Salum werd de taalgrens gepasseerd. Auf Wiedersehen Sud-Tirol.  Het fietspad wordt direct slechter van kwaliteit, de heertjes wielrenners steeds gesoigneerder en zelfs de etiketten van de bierflesjes stijlvol….Fara la bella figura !

Rond Trento was de route niet bijzonder fraai, de binnenstad daarentegen wel. Om een of andere reden was er een golftornooi in het centrum, waardoor het behoorlijk druk was. Ik verwachtte elk moment door een golfbal geraakt te worden, Gelukkig werd er geen hole-in-one op die rare Hollandse fietser afgevuurd !

De stad is overigens vooral bekend van het Concilie, waar werd gepoogd een dam op te werpen tegen de Reformatie en een eind te maken aan allerlei misstanden binnen de Rooms-Katholieke Kerk. Volgens mij is dit niet echt gelukt…

Na Trento was het uit met de vlakke pret en moest er 500 meter geklommen worden. Met 32 graden, onder een felle zon en maximaal 13 % stijging, ging dit met bloed, zweet en tranen…

Gelukkig waren er onderweg wat kleine bergbeekjes ter ijskoude verkoeling. 

Aan het einde van de zeer welkome afdaling wachtte mij het prachtige azuurblauwe Lago di Caldonazzo, het einddoel van een lange dag fietsen.

Mijn overnachtingsadres is een typisch Italiaans familie dorpshotel/restaurant. Centraal staat de grote, glanzende koffiemachine. Kleindochter in de bediening, die Mama achter het fornuis en Opa, de Capo di tutti Capi, achter de kassa. Gelukkig zijn de Noordelijke invloeden hier nog zo sterk dat er (al😀) om 19:00 gegeten kom worden.

Ik