DAG 15 Garmisch Partenkirchen - Stams

-
Weisswurst mit Weissbier
13 September 2021 - (KM 60/944)

08:30. Ontbijt.
“Mochten Sie Weisswurst mit Weissbier ?”
Ik kijk om mij heen en zie mensen daadwerkelijk aan het bier. Ik denk aan de komende hoogtemeters en besluit te bedanken. Het aangeboden alternatief “Fruhstucksbrei” smaakt zoals het klinkt en is in werkelijkheid een appel waar de kok per ongeluk op gestaan heeft, keurig geserveerd in een mooi bakje…
Verder een top-ontbijt !


Eddie The Eagle

Gisteren kreeg ik een tip van mijn naar Polen verbannen vriend A. (die overigens qua uiterlijk en ski-capaciteiten grote overeenkomsten vertoont met de man op de foto😜) om te gaan ski-springen met de fiets op de beroemde Nieuwjaars-schans.
Helaas is die gesloten, ik betwijfel of mijn fietswielen de landing zouden doorstaan…
Hij moet het zelf maar eens gaan proberen…., waarschijnlijk kunnen die Poolse kwaliteits-rijwielen de klap wel doorstaan😀


Direct vanaf het begin van de etappe zat ik middenin een imposante bergwereld die mij deed denken aan mijn Marklin-treinbaan die ik als kleine jongen had. Een landschap met steile rotswanden, boerderijtjes, donkere naaldbossen en beekjes met prachtig turquoise water. 
De klim naar de eerste Alpenpas was verdeeld over 3 gedeeltes onderbroken door lange, vrijwel vlakke stukken.
Na het passeren van het Wehrmacht Alpen Hoofdwartier, de Edelweiss-Kaserne, was het tijd voor een koffiestop in het vioolbouwersdorp Mittenwald met zijn beschilderde huizen.
Hierna passage van de Oostenrijkse grens, bij de Leutascklamm, een spectaculaire kloof.
Na de laatste klim bereikte ik de Buchener Hohe (1247 km). Daarna een 7 km steile afdaling met aankomst in Telfs. 

Het was een warme dag vandaag (zonnig, onbewolkt, 24 graden) dus behoorlijk afzien op de klimmetjes, waar ik aardig wat zweetdruppeltjes heb achtergelaten.
Overnachting in Stams, in een prettig hotel, kamer met uitzicht op de bergen. De fiets gaat in het ski-hok, waar de ski-schoenen al klaar staan voor de winter.
If in Tirol….dus eerst maar eens de verbrande calorieën aanvullen met een kleinigheidje.
Na de Wiener Schnitzel ontspannen met een heftige Tiroler natuurfilm (>18) ??😜























Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

13 Oktober 2021 DAG 45 Malcesine - Trento (KM 59/2.447)

-
Afbeelding
Giro d’Italia completato !             Ik ben terug in Trento, wat betekent dat het rondje Italie compleet is.  Ik vertrok hier op 18 September, om er nu 25 dagen, ruim 1.200 km en 10.000 hoogtemeters later weer terug te keren. Via o.a. Venetië, Assisi, Rome, Siena, Florence, Bologna en Verona. Er liggen heel wat van mijn zweetdruppels op de lastige Italiaanse hellingen, maar het was alleszins de moeite waard. ITALIAANSE DEEL - overzicht Ik had gisterenavond al geconstateerd dat ik terug was in Duits- Italie. Toen ik om 18:30 mijn rondje door het dorpje ging lopen, zaten onze Oosterburen al aan hun Abendessen. Voor 1 keer was ik blij met hun invloed, want ik ben geen fan van van de Italiaanse diner-tijden. Toen ik ook nog eens een uitstekende gegrilde visschotel voor mijn neus kreeg, kon de avond niet meer stuk ! Die trend werd vanmorgen voortgezet met het beste ontbijt dat ik in Italie heb gekregen. Een uitgebreid buffet met vers fruit, eieren, vleesw...
Meer lezen

12 Oktober 2021 DAG 44 Verona - Malsecine (KM 62/2.388)

-
Afbeelding
Lago di Garda     Na een frisse start in Verona, warmt het snel op en fiets ik in het zonnetje onder een blauwe hemel. Heerlijk om weer op de fiets te zitten. Na het verlaten van de stad voor het eerst in lange tijd een fijn fietspad, dat de rivier de Adige volgt. Ik kan in de verte de Alpen al zien liggen. Bij Piovezzano kies ik voor de Garda-meer variant, water trekt mij nu eenmaal. Ik passeer een heuvelruggetje met opnieuw een fietspad, ditmaal door de wijnvelden. Bij Bardolino kom ik bij het prachtige Lago di Garda. Het eerste stuk nog langs de verkeersweg, die niet erg druk is. Later volgt een fietspad direct aan het water. Het Gardameer staat bekend om zijn milde klimaat; op de meest beschutte plaatsen groeien zelfs citroenen. Het is met 370 km2 het grootste van de Italiaanse meren. Het zuidelijke deel, waar ik vorig jaar fietste, loopt uit in een breed bekken waar het schieteiland van Sirmione inpriemt. Ik rij nu naar het noorden, dat gedeelte is ingeklemd tussen steile...
Meer lezen