DAG 12 Augsburg-Weilheim

10 September 2021 - (KM 80/828)

Blijkbaar hebben ze in Tirana liever een Mercedes dan een Santos, want mijn trouwe compaan stond netjes op mij te wachten. 

Vandaag stevig doorgetrapt, want ik had goede benen en ‘s middags was onweer voorspeld. Noodweer is natuurlijk niet gekomen, nooit te vertrouwen die Gerhard Heimstra😀 
Een gemiddelde van tegen de 20 km per uur ( met bagage, gravelpaden en heuveltjes) stemt mij tot tevredenheid, hoewel de echte wielrenner hier waarschijnlijk om moet lachen… 
Voor de puzzelaars; water in Zuid-Duitsland, 4 letters. Inderdaad, weer langs een rivier, ditmaal de Lech, die helaas meestal schuil ging achter lommerrijke stadsparken en later dijken met bosschages. 
Daarna -enigszins saai- maar wel lekker doortrappen, over het nagenoeg vlakke Lechfeld met zijn uitgestrekte akkers. 
Onderweg -dingdong daar zijn ze dan !- de eerste koeien met rinkelende bellen gezien en gehoord. Na de koffie-stop, traditioneel bij de plaatselijke bakkerij (want veul torten-calorieën voor weinig), ditmaal in Geltendorf, ging de tocht verder langs de oever van de fraaie, 15 km lange Ammersee. Hier had ik graag overnacht, maar kapitaalkrachtige Duitsers hadden alle hotelzimmer voor de neus van uw nederige pelgrim weggekaapt, omdat ze ook zo nodig een weekend op vakantie moeten. 
Bij Diessen am Ammersee stonden mensen al uren in de rij om een kaartje te bemachtigen bij Circus William, da’s logisch natuurlijk😀 
Geëindigd in Weilheim in Oberbayern, bij een hotel genaamd Vollmann, waar desondanks toch plaats voor mij in de herberg was. Uit mijn hotelraam dreigen In de verte reeds de onheilspellende contouren van de Alpen….